Logowanie Zapisz się

Polityka klasyfikacji klientów

Ważne: Angielska wersja niniejszej umowy jest wersją rozstrzygającą i ma pierwszeństwo w przypadku wystąpienia rozbieżności między wersją angielską, a innymi wersjami.

Polityka klasyfikacji klientów

Polityka klasyfikacji klientów

Niniejszy dokument stanowi podsumowanie zasad klasyfikacji klientów ( „Zasady”) i jest publikowany na mocy i zgodnie z dyrektywą UE 2004/39/WE z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych („MiFID”), przepisami dotyczącymi usług inwestycyjnych i działalności inwestycyjnej oraz Ustawą o Rynkach Regulowanych z 2007 roku (cypryjska ustawa 144(i)2007) („Ustawa”) i wszystkimi cypryjskimi przepisami („Zasady”), które mają zastosowanie do LCM.

Lead Capital Markets Limited („LCM” lub „Spółka” w stosownych przypadkach) dzieli klientów na następujące trzy kategorie: detaliczną, branżową lub uprawnionych kontrahentów. Niniejsze oświadczenie stanowi część warunków prowadzenia naszego przedsięwzięcia. W związku z tym, zgadzając się na warunki obowiązującej Umowy Klienta, klienci również poświadczają zgodę na warunki Polityki zawartej w niniejszym dokumencie.

 

  1. KLASYFIKACJA KLIENTÓW 

Spółka przed zaangażowaniem się w relacje biznesowe z potencjalnymi klientami, powiadomi potencjalnych klientów o klasyfikacji klientów wykorzystywanej przez Spółkę oraz kategorii, do której zostali oni początkowo zaklasyfikowani przez Spółkę. Spółka klasyfikuje wszystkich klientów jako Klientów Detalicznych, pod warunkiem, że nie obejmuje ich żadne z następujących ograniczeń:

  1. nie spełniają definicji klienta branżowego lub uprawnionego kontrahenta, w którym to przypadku Spółka poinformuje klienta, że chce traktować go jako takiego, a
  2. klient może zażądać innej klasyfikacji klienta w stosunku do tej, która została przydzielona przez Spółkę, natomiast rezerwuje sobie prawo do odrzucenia takiego żądania. Jeśli klient zażąda innej klasyfikacji, a Spółka zgodzi się na takie żądanie, ochrona zapewniana przez niektóre wytyczne CySEC zostanie zmniejszona.

Należy zauważyć, że jeżeli Spółka zdecyduje się na potraktowanie klienta lub zgodzi na żądanie traktowania, jako klienta branżowego lub uprawnionego kontrahenta, zapewni stronie pełną informację o wszelkich ograniczeniach wynikających z poziomu ochrony regulacyjnej, które pociągnąłby za sobą inny poziom klasyfikacji.

Kategorie klientów i kryteria klasyfikacji, w oparciu o które podzieleni są klienci przedstawiono poniżej:

 

  1. Klienci detaliczni

Każdy klient, który nie jest klientem branżowym ani uprawnionym kontrahentem, jest uważany za klienta detalicznego.

  1. Klienci branżowi 
    1. Klienci branżowi z definicji

Klient branżowy to klient, który posiada doświadczenie, wiedzę i fachowość umożliwiające podejmowanie niezależnych decyzji inwestycyjnych i właściwe ocenianie ryzyka, z którym się one wiążą.

Aby uznać klienta za klienta branżowego, musi on być sklasyfikowany w ramach następujących kategorii klientów:

  1. Podmioty, które do działania na rynkach finansowych wymagają koncesji lub specjalnych przepisów zarówno na terenie Państw Członkowskich czy też państw trzecich, takie jak:
  • instytucje kredytowe,
  • przedsiębiorstwa inwestycyjne,
  • inne uprawnione lub nadzorowane instytucje finansowe,
  • przedsiębiorstwa ubezpieczeniowe,
  • plany zbiorowego inwestowania i spółki zarządzające takimi planami,
  • fundusze emerytalne i spółki zarządzające takimi funduszami,
  • pośrednicy zawierający transakcje dotyczące pochodnych instrumentów towarowych oraz innych, artykułów handlowych i produktów,
  • podmioty lokalne,
  • inni inwestorzy instytucjonalni.
  1. Duże przedsiębiorstwa spełniające dwa z następujących wymagań dotyczących wielkości, na zasadzie proporcjonalności:
  • bilans ogółem co najmniej                                                20 000 000 EUR
  • obrót netto co najmniej                                                       40 000 000 EUR
  • wkład własny co najmniej                                             2 000 000 EUR
  1. Krajowe i regionalne władze rządowe, instytucje publiczne, które zarządzają długiem publicznym, banki centralne i międzynarodowe instytucje takie, jak Bank Światowy, MFW, ECB, EIB i inne podobne organizacje międzynarodowe.
  2. Inni inwestorzy instytucjonalni, których głównym zakresem działalności jest inwestowanie w instrumenty finansowe, w tym podmioty zajmujące się sekuratyzacją aktywów lub innego rodzaju transakcjami finansowymi.

Podmioty wymienione powyżej uznaje się za klientów branżowych. Jednakże mają one prawo domagać się traktowania jak podmioty niebranżowe i Spółka może na to przystać zapewniając im wyższy poziom ochrony. Jeżeli klient jest przedsiębiorstwem określonym powyżej, przed przystąpieniem do świadczenia usług, Spółka musi powiadomić klienta, że w oparciu o informacje dostępne Spółce, klient uznawany jest za branżowego i traktuje się go jako takiego, chyba że Spółka i klient ustalają inaczej. Spółka musi również powiadomić klienta, że może on domagać się uchylenia warunków Umowy Klienta dla potrzeb zapewnienia wyższego poziomu bezpieczeństwa i ochrony.

Jeżeli klient uznaje, że nie jest w stanie właściwie ocenić lub zarządzać odnośnym ryzykiem, złożenie wniosku o zapewnienie wyższego poziomu bezpieczeństwa leży w zakresie odpowiedzialności klienta uznanego za klienta branżowego.

Wyższy poziom bezpieczeństwa zapewnia się, kiedy klient, którego uznano za branżowego przystępuje do pisemnego porozumienia ze Spółką skutkującego tym, że do celów stosowania właściwego reżimu postępowania, nie jest on traktowany, jako klient branżowy. W porozumieniu takim należy określić, czy ma to zastosowanie do jednej czy większej liczby usług lub transakcji, czy też do jednego lub większej liczby produktów czy transakcji.

  1. Klienci branżowi z wyboru

Klientom innym niż wymienieni w części 1.2.1. powyżej, w tym organom sektora publicznego i prywatnym inwestorom indywidualnym, można zezwolić na zniesienie niektórych środków ochrony przyznanych zgodnie z regułami prowadzenia działalności gospodarczej.

Należy zauważyć, że klienci wymienieni w części 1.2.1. powyżej są uważani za klientów branżowych w odniesieniu do wszystkich usług inwestycyjnych i działalności oraz instrumentów finansowych, choć klienci wymienieni w części 1.2.2. mogą być traktowani jako ogółem branżowi lub branżowi w odniesieniu do określonej usługi inwestycyjnej lub transakcji, lub typu transakcji, lub produktu.

Spółka może w związku z tym, traktować tych klientów jako  klientów branżowych z wyboru, jeżeli spełnione są następujące kryteria:

  1. Spółka dokona właściwej oceny fachowości, doświadczenia i wiedzy klienta, co zapewni uzasadnione gwarancje, w świetle charakteru przewidywanych transakcji lub usług, że klient jest w stanie podejmować niezależne decyzje inwestycyjne i rozumie ryzyko, jakie się z nimi wiąże.
  2. W toku powyższej oceny, należy spełnić przynajmniej dwa z następujących kryteriów:
  1. w ciągu poprzednich czterech (4) kwartałów, klient powinien zawierać transakcje o znacznej wielkości na właściwym rynku i z przeciętną częstotliwością dziesięciu (10) na kwartał,
  2. wielkość pakietu instrumentów finansowych klienta określona, jako obejmująca depozyty środków pieniężnych i instrumenty finansowe przekroczyła 500000 EUR,
  3. klient pracuje lub pracował w sektorze finansowym w ciągu przynajmniej jednego (1) roku prowadząc działalność branżową, która wymaga wiedzy dotyczącej planowanych transakcji lub usług.
    1. Spółka zastosuje w tym przypadku następującą procedurę:
  1. Klient wystosuje do pisemne oświadczenie, że życzy sobie traktowania jako klient branżowy, ogólnie lub w odniesieniu do konkretnej usługi lub transakcji, lub typu transakcji, lub produktu,
  2. Spółka wystosuje do klienta pisemne ostrzeżenie z pełną informacją o wszelkich ograniczeniach poziomu ochrony prawnej, którą pociągałaby za sobą inna klasyfikacja, i
  3. Klient oświadczy w formie pisemnej, w odrębnym dokumencie odnoszącym się do Umowy z Klientem, że ma świadomość konsekwencji utraty ochrony. 
    1. Uprawnieni kontrahenci

Klient jest uważany za uprawnionego kontrahenta, jeżeli Spółka zobowiązuje się do świadczenia na jego rzecz jednego z następujących rodzajów działalności:

  1. przyjmowania i przekazywania zleceń, i/lub
  2. realizacji takich zleceń, i/lub
  3. zawierania transakcji na własny rachunek.

Uprawniony kontrahent to jeden z następujących podmiotów:

  1. przedsiębiorstwo inwestycyjne,
  2. instytucja kredytowa,
  3. zakład ubezpieczeń,
  4. przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) oraz jego spółki zarządzające,
  5. fundusz emerytalny oraz jego spółki zarządzające,
  6. inne instytucje finansowe zatwierdzone przez Państwo Członkowskie lub objęte nadzorem z mocy ustawodawstwa Wspólnotowego lub prawa krajowego Państwa Członkowskiego,
  7. osoby, których główny zakres działalności polega na zawieraniu transakcji na towarach i/lub towarowych instrumentach pochodnych na własny rachunek,
  8. przedsiębiorstwa, które świadczą usługi inwestycyjne i/lub prowadzą działalność inwestycyjną polegającą wyłącznie na zawieraniu na rynkach na własny rachunek transakcji typu futures lub premiowych, albo innego rodzaju pochodnych, i na rynkach środków pieniężnych, wyłącznie w celu zabezpieczenia rynków pochodnych instrumentów finansowych, lub które realizują transakcje na rachunek innych podmiotów gospodarczych tych rynków lub ustalają ich ceny, oraz posiadają gwarancje podmiotów rozliczeniowych tych rynków, jeżeli odpowiedzialność za zapewnienie wykonania kontraktów, do których przedsiębiorstwa te przystąpiły wzięły na siebie podmioty rozliczeniowe tych rynków,
  9. rządy krajowe i ich właściwe urzędy, włącznie z instytucjami publicznymi, które zajmują się długiem publicznym, banki centralne i organizacje ponadnarodowe,
  10. przedsiębiorstwa z Państw Członkowskich, inne niż te określone powyżej (podpunkty (i)-(ix)), spełniające wstępnie zdefiniowane wymogi proporcjonalności, w tym progi ilościowe. W przypadku transakcji, która dotyczy możliwych kontrahentów znajdujących się w innym Państwie Członkowskim, Spółka zmienia status innego przedsiębiorstwa na zgodny z prawem wspomnianego Państwa Członkowskiego, w którym założono to przedsiębiorstwo.
  11. Podmioty z państw trzecich, które są równoważne wobec wyżej wymienionych kategorii. Spółka uznaje jako uprawnionych kontrahentów przedsiębiorstwa z państw trzecich określonych w punkcie (x) na tych samych warunkach i zgodnie z tymi samymi wymaganiami co inne wymienione w podpunkcie (x).

Gdy mamy do czynienia z uprawnionymi kontrahentami, Spółka jest zwolniona z istotnych zobowiązań wynikających z postępowania wg zasad biznesowych, zasad najlepszej realizacji, itp. W przypadku, gdy firma przystępuje do transakcji z uprawnionymi kontrahentami, otrzymuje potwierdzenie od potencjalnego kontrahenta, który wyraża zgodę na traktowane jako uprawnionego kontrahenta. Potwierdzenie można uzyskać w formie umowy ogólnej lub odnoszącej się do każdej transakcji.

  1. WNIOSEK O INNĄ KLASYFIKACJĘ 

Klient ma prawo do zażądania innej klasyfikacji, zgodnie z  poniższymi scenariuszami, przez złożenie pisemnego wniosku do Spółki, przy czym procedura, wg której postępować będzie Spółka powinna być zgodna z podpunktem 1.2.2. (c)

  1. W przypadku klienta detalicznego, żądanie zakwalifikowania jako klienta branżowego, w którym to przypadku klient otrzyma niższy poziom ochrony.
  2. W przypadku klienta branżowego, żądanie zakwalifikowania jako klienta detalicznego, w którym to przypadku klient otrzyma wyższy poziom ochrony.
  3. W przypadku uprawnionego kontrahenta, żądanie zakwalifikowania jako klienta branżowego lub detalicznego, w którym to przypadku klient otrzyma wyższy poziom ochrony.

Przed podjęciem decyzji o przyjęciu któregokolwiek z powyższych wniosków, Spółka podejmie wszelkie uzasadnione kroki w celu zapewnienia, że klient spełnia odpowiednie wymagania i kryteria kategorii, o którą się ubiega, jak te stanowione zgodnie z paragrafem 1 niniejszej Polityki.

Przyjmując wniosek o ponowną klasyfikację Spółka poinformuje klienta, w formie pisemnej, o prawach i ochronie wynikających z innej klasyfikacji i o wszelkich ograniczeniach poziomu ochrony klienta, które pociąga za sobą nowa kategoria. Prawa i ograniczenia każdej kategorii znajdują się w dalszej części niniejszej Polityki.

Spółka zastrzega sobie prawo do odmówienia przyjęcia dowolnego z powyższych wniosków o inną klasyfikację według własnego uznania.

  1. PRAWA OCHRONY 
    1. Klient detaliczny / Klient branżowy

W przypadku, gdy Spółka uzna klienta za klienta detalicznego, przysługiwać mu będzie zgodnie z prawem najwyższy poziom ochrony, wyższy niż gdyby klient był uprawniony do klasyfikacji jako klient branżowy. Podsumowując dodatkowe zabezpieczenia, do których uprawniony jest klient detaliczny są następujące:

  1. Klient detaliczny otrzyma więcej informacji i ujawnień w odniesieniu do Spółki, jej usług, kosztów, prowizji, opłat i należności oraz zabezpieczenia instrumentów finansowych i funduszy klienta. Spółka zapewni zabezpieczenie instrumentów klienta i oddzielenie funduszy klienta od środków własnych Spółki, które zgodnie z przepisami finansowymi UE, są przechowywane w renomowanych, licencjonowanych instytucjach finansowych na terenie UE i przez cały czas są  oddzielone od środków Spółki. Oddzielenie pieniędzy klienta zapewnia, że w przypadku, gdy Spółka stanie się niewypłacalna, środki znajdujące się na tych kontach zostaną zwrócone klientowi, po odjęciu  kosztów administracyjnych obejmujących utrzymanie i dystrybucję tych funduszy, a nie będą traktowane przez wierzycieli Spółki jako możliwe do odzyskania aktywa.
  2. Fundusz kompensacyjny dla inwestorów („ICF”) jest cypryjskim funduszem świadczeń ostatniej szansy dla klientów cypryjskich firm inwestycyjnych (CIF), takich jak LCM. Członkostwo w ICF zapewnia, że klienci Spółki mogą dochodzić odszkodowania w przypadku, gdy Spółka nie jest w stanie zrealizować roszczeń klientów. Zapewnia to klientom Spółki dodatkowe zabezpieczenie ich funduszy. ICF nie obejmuje jednak klientów instytucjonalnych lub klientów branżowych, a wyłącznie klientów detalicznych Spółki. Kwoty należnego odszkodowania dla każdego objętego klienta nie mogą przekroczyć 20 000 EUR, niezależnie od liczby rachunków, walut i miejsca oferowania usługi inwestycyjnej.
  3. Zgodnie z prawem Spółka świadcząca usługi inwestycyjne,  musi zwrócić się do klienta z prośbą o przekazanie informacji dotyczących jego wiedzy i doświadczenia w dziedzinie inwestowania, odpowiedniej do określonego rodzaju oferowanego lub wymaganego produktu lub usługi, tak aby przedsiębiorstwo inwestycyjne mogło dokonać oceny, czy przewidziana usługa inwestycyjna lub produkt są odpowiednie dla klienta. W przypadku gdy w oparciu o otrzymane informacje Spółka uzna, że produkt lub usługa nie są odpowiednie dla klienta, powinna ostrzec klienta o powyższym fakcie.

Spółka ma prawo zakładać, że w odniesieniu do konkretnych usług inwestycyjnych lub transakcji, czy też rodzajów transakcji lub produktów, na podstawie których został sklasyfikowany jako klient branżowy – klient posiada konieczne doświadczenie i wiedzę, aby zdawać sobie sprawę z istniejącego ryzyka.

W związku z tym w przeciwieństwie do sytuacji z klientem detalicznym, Spółka ogólnie nie ma konieczności uzyskiwania dodatkowych informacji od klienta do celów oceny stosowności dla tych produktów i usług, dla których klient został sklasyfikowany jako klient branżowy.

  1. Przy realizacji zleceń, spółka podejmie wszelkie uzasadnione kroki w celu uzyskania najlepszych wyników dla klienta w dowolnych okolicznościach.

Najlepszy możliwy wynik określa się w ujęciu ogólnym, uwzględniając cenę instrumentu finansowego i koszty związane z realizacją zlecenia, do których zalicza się wszystkie wydatki, jakie ponosi klient w bezpośrednim związku z realizacją takiego zlecenia, w tym opłaty pobierane przez podmioty stanowiące miejsce realizacji, opłaty z tytułu rozrachunku i rozliczenia i wszelkie inne opłaty wnoszone na rzecz stron trzecich uczestniczących w realizacji zlecenia. Dalsze informacje znajdują się w „Polityce najlepszej realizacji zleceń” Spółki.

Przy zapewnianiu klientom branżowym najlepszej realizacji Spółka nie jest zobligowana do priorytetowego traktowania całkowitych kosztów transakcji, jako najważniejszego czynnika w ramach osiągnięcia najlepszej realizacji.

  1. Spółka musi uzyskać od klientów takie informacje, jakie są jej konieczne do tego, by zrozumieć podstawowe fakty dotyczące klienta oraz mieć uzasadnione podstawy do założenia, że przy należytym uwzględnieniu charakteru i zakresu świadczonej usługi określona zalecana transakcja, spełnia następujące kryteria:
  1. spełnia cele inwestycyjne danego klienta,
  2. charakteryzuje się tym, że klient jest w stanie ponieść wszelkie związane z nią ryzyko finansowe odpowiadające celom inwestycyjnym,
  3. charakteryzuje się tym, że klient posiada konieczne doświadczenie i wiedzę pozwalające na zrozumienie ryzyka związanego z transakcją.

Spółka świadcząc usługę inwestycyjną na rzecz klienta branżowego ma prawo zakładać, że w odniesieniu do produktów, transakcji i usług będących podstawą klasyfikacji klienta, ma on konieczne doświadczenie i wiedzę dla celów ust. (iii) powyżej.

Ponadto w pewnych okolicznościach, Spółka ma prawo zakładać, że klient branżowy jest w stanie ponieść dowolne ryzyko inwestycyjne odpowiadające celom inwestycyjnym.

  1. Spółka poinformuje klientów detalicznych o istotnych trudnościach związanych z właściwą realizacją ich celu(ów) natychmiast po stwierdzeniu trudności.
  2. Spółka dostarczy klientom detalicznym więcej informacji niż klientom branżowym w odniesieniu do realizacji zleceń.
  3. Jeżeli spółka świadczy usługę inwestycyjną dla nowego klienta, musi zawrzeć pisemną umowę klientem, określającą podstawowe prawa i obowiązki Spółki i klienta.
  4. Spółka nie będzie wykorzystywać instrumentów finansowych przechowywanych w imieniu klienta do transakcji przeprowadzanych w ramach własnego rachunku lub rachunku innego klienta, bez uprzedniej zgody klienta do korzystania z tych instrumentów na określonych warunkach, poświadczonej jego podpisem lub odpowiednim mechanizmem alternatywnym.
  5. Klienci detaliczni mają prawo kierować skargi do Rzecznika Finansowego Republiki Cypryjskiej i mogą również korzystać z maksymalnej ochrony dostępnej w ramach ICF.

 

  1. Uprawnieni kontrahenci

Gdy Spółka traktuje klienta, jako uprawnionego kontrahenta, klient będzie uprawniony do mniejszych zabezpieczeń prawnych niż byłby uprawniony jako klient detaliczny lub branżowy. W szczególności i poza wyżej wymienionym:

  1. Spółka nie jest zobowiązana do zapewnienia klientowi najlepszej realizacji podczas realizacji zleceń klienta,
  2. Spółka nie ma obowiązku ujawniać klientowi informacji dotyczących opłat i prowizji, które firma płaci lub otrzymuje,
  3. Spółka nie podlega wymaganiom oceny przydatności lub odpowiedniości produktu lub usługi, które dostarcza klientowi, ale może założyć, że klient ma wiedzę, aby wybrać najbardziej odpowiednie dla siebie produkty lub usługi, i że jest w stanie finansowo ponieść dowolne ryzyko inwestycyjne związane z celem inwestycji,
  4. Spółka nie jest zobowiązana do zapewnienia klientowi informacji na temat Spółki, jej usług i rozwiązań, za pośrednictwem których Spółka będzie otrzymywać wynagrodzenie,
  5. Spółka nie jest zobowiązana do zapewnienia klientowi ujawnienia ryzyka na temat produktów lub usług, które  wybiera w ramach usług Spółki, i
  6. Spółka nie jest zobowiązana do przedstawienia klientowi sprawozdania z jego zleceń lub zarządzania inwestycjami.

Transakcje CFD wiążą się z wysokim ryzykiem dla zainwestowanego kapitału.

Potrzebujesz pomocy? Skontaktuj się z obsługą TRADE.com

Przyjazna obsługa klienta TRADE.com jest zawsze dostępna i chętna do pomocy niezależnie od pory dnia.

Kontakt